Bağrışma
Köken: Türkçeye 'bağrış-' kökünden gelmektedir. 'Bağrış-' fiili, 'bağır-' (seslenmek, haykırmak) kelimesinden türemiştir ve '-ış' ekiyle isimleştirilmiştir. Kökeni Orta Türkçe dönemine kadar uzanır.
Bağrışma Kelime Anlamı
- 1a.
Bağrışmak işi
"Güvertede bir koşuşma, denizde bir bağrışma oldu."
— Azra Erhat
Yapay Zeka ile Bağrışma Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Genellikle kalabalık ortamlarda, coşkulu ya da öfkeli bir şekilde seslenmeyi ifade eder. Sıklıkla grup halinde yapılan seslenmelerde kullanılır ve bazen olumsuz çağrışımlara yol açabilir. 'Bağrışmak' fiilinin soyutlaştırılmış hali olarak da görülebilir.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Mahallede çocuklar bağrışarak top oynuyorlardı.
Yazılı anlatım
Kasabanın meydanında, kalabalık bir grup, liderlerinin sözlerini bağrışarak onaylıyordu.
Farklı bağlam
Stadyumda takımın galibiyetiyle birlikte tüm seyirciler birden bağrışmaya başladı.
