Buruşmak
Köken: Türkçe kökenli bir fiil olup, 'buruş' kökünden türemiştir. Eski Türkçede 'buruş-' biçiminde geçtiği ve 'kırışmak' anlamına yakın kullanıldığı tahmin edilir. Kökeni net olmamakla birlikte, 'büzülmek' ya da 'kabarmak' kökleriyle ilişkilendirilebilir.
Buruşmak Kelime Anlamı
- 1nsz.
Düzgünlüğü bozulmak, üzerinde kırışık ve katlar oluşmak
"Daralmış, buruşmuş sof ceketi, uzamış sakalıyla işportacı Yahudilere dönmüş."
— Reşat Nuri Güntekin - 2Ağızda kekrelik duymak
Yapay Zeka ile Buruşmak Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Genellikle kumaş, kağıt ya da derinin düzgünlüğünü kaybedip kırışması için kullanılır. Canlılar içinse (örneğin ağız) sertleşme, kuruma ya da yorgunluk hissiyle ilişkilendirilir. Sıkça karşılaşılan, basit bir fiil olmasına karşın mecaz anlamı zayıftır.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Kazağın ütüsünü almayı unutunca buruştu, artık giymek istemiyorum.
Yazılı anlatım
Gecenin sessizliğinde, sayfalarca not kağıdı masanın üzerinde buruşmuş, kenarları kırışık bir halde yatıyordu.
Farklı bağlam
Doktor, hastanın dilinin buruştuğunu fark edince susuzluktan şüphelendi.
