Emirber
Köken: Türkçenin askerî terminolojisine ait bir birleşik kelime olan 'emirber', 'emir' ve 'er' sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuştur. 'Emir' Arapça kökenli olup 'buyruk, komut' anlamına gelirken, 'er' ise Eski Türkçe 'er' (kişi, asker) sözcüğünden türemiştir.
Emirber Kelime Anlamı
Köken: Arapça emr + Farsça -ber
- 1a.esk.ask.
► emir eri
"Paşa o gün konuşmasına başlamazdan önce emirberlerine gene iki kahve emretti."
— Ruşen Eşref Ünaydın
Yapay Zeka ile Emirber Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Askeriyede rütbesi astsubay olan bir subayın emrinde çalışan erlere verilen ad. Resmi ve hiyerarşik bir terim olup, günlük dilde pek kullanılmaz; askerlikle doğrudan ilişkili olmayanlar için yabancı gelebilir.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Komutan, emirberine sabahın erken saatlerinde hazır olmasını emretti.
Yazılı anlatım
Askerî okulun bahçesinde, emirberler disiplinle dizilmişti; rütbelerinin ağırlığı, duruşlarından bile hissediliyordu.
Farklı bağlam
Askerî arşivde, 1920'li yıllara ait bir belgede, 'emirber' teriminin kullanıldığı bir emirname bulundu.
