Gülünç
Köken: 'Gülünç' kelimesi, 'gülmek' fiilinden türemiş olup, 16. yüzyıldan itibaren Türkçede kullanılmaya başlanmıştır. Kökeni Arapça 'gülünç' (comic) kelimesine dayanır, ancak Türkçede yerleşmiş ve yerli bir anlam kazanmıştır.
Gülünç Kelime Anlamı
- 1sf.
► komik
"Oynanacak oyunların önceden onaylanması birtakım gülünç olaylara da yol açıyordu."
— Metin And - 2
Alay edilecek durumda olan; tuhaf
Yapay Zeka ile Gülünç Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Gülmeceyle karıştırılsa da, 'gülünç' genellikle beklenmedik, saçma ya da abartılı durumları niteleyen bir kelime. Alaycı bir tınıya sahip olup, hem nesnel tuhaflıkları hem de kasıtlı komiklikleri ifade edebilir. Sıklıkla gündelik dilde, bazen de edebi metinlerde ironi aracı olarak kullanılır.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
O kadar gülünç bir hali vardı ki, hepimiz gülmekten kırıldık.
Yazılı anlatım
Sahnenin ortasında duran adamın gülünç taklidi, seyircilerin yüzünde hem acıma hem de gülme duygusu uyandırdı.
Farklı bağlam
Mühendis, projeyi anlatırken o kadar gülünç bir şekilde karıştırdı ki, herkesin yüzünde şaşkınlık ifadesi belirdi.
