Kımıltı
Köken: 'Kımıltı', Eski Türkçe 'kımıld-' (hareket etmek) fiilinden türemiştir. '-tı' eki, eylemden isim yapma işlevindedir ve 'kıpırtı' gibi benzer hareket bildiren sözcüklerle aynı kökten gelir. Kökeni belirsizdir, ancak Türkçenin tarihsel evriminde yerleşik bir kullanıma sahiptir.
Kımıltı Kelime Anlamı
- 1a.
► kıpırtı
Yapay Zeka ile Kımıltı Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Hareketin en ufak, neredeyse algılanamaz hali için kullanılır; sessizlikle, dinginlikle ya da dikkatle ilişkilendirilir. Genellikle olumsuz bağlamlarda ('hiç kımıltı yok') ya da mecazen 'değişim belirtisi' anlamında ('ülkenin kımıltısı') karşımıza çıkar. Sözcük, 'kımıldamak' fiilinden türemiş olup, dilde nadiren tek başına kullanılır; çoğunlukla 'kıpırtı' ile eşanlamlı olarak algılanır.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Sabaha kadar bekledim, ama odada hiç kımıltı olmadı.
Yazılı anlatım
Geceyarısı sessizliğinde, ormanın derinliklerinden ansızın bir kımıltı yükseldi; sanki zamanın kendisi nefes alıyordu.
Farklı bağlam
Deprem sonrasında binaların kımıltısını ölçmek için sensörler yerleştirildi.
