Latifçe

Köken: Arapça kökenli ‘latîf’ (لَطِيف) kelimesinden türemiştir. ‘Latif’in incelik, yumuşaklık anlamını pekiştirmek için ‘-çe’ ekiyle zarf haline getirilmiştir. Osmanlı Türkçesinde de yaygın olarak kullanılmıştır.

Latifçe Kelime Anlamı

  1. 1
    sf.
    Latif, hoş

    "Soyadı günlerinin latifçe bir hatırası vardır."

    — Falih Rıfkı Atay

Yapay Zeka ile Latifçe Analizi

Yapay Zeka Sözlük

‘Latifçe’, ‘hoşça’ ya da ‘güzelce’ye yakın bir incelikle kullanılan bir zarf. Genellikle nezaket ifade ederken, hafif bir sevimlilik ya da zarif bir tavır katmak için tercih edilir. Sık kullanılan bir sözcük olmamakla birlikte, samimi ortamlarda hoş bir üslup unsuru olarak karşımıza çıkar.

Dikkat: Yanlış kullanım

Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.

Günlük konuşma

Ona latifçe bir gülümsemeyle selam verdim.

Yazılı anlatım

Gecenin sessizliğinde, latifçe bir fısıltıyla adımı mırıldandı.

Farklı bağlam

Müzik öğretmeni, öğrencisine latifçe bir dokunuşla notaları düzeltti.

Latifçe Hakkında İlginç Bilgiler

Karakter sayısı
7
İlk / son karakter
l → e
Ters yazılış
eçfital

Latifçe Mors Alfabesi

.-.. .- - .. ..-. -.-.. .
Boşluklar / ile gösterilir.

Latifçe İşaret Dili

l işaret dili (parmak alfabesi)a işaret dili (parmak alfabesi)t işaret dili (parmak alfabesi)i işaret dili (parmak alfabesi)f işaret dili (parmak alfabesi)ç işaret dili (parmak alfabesi)e işaret dili (parmak alfabesi)