Lokman ruhu
Köken: Farsça 'lōk' (ölüm, son) ve Arapça 'rūḥ' (ruh) kelimelerinden oluşan bir birleşik sözcüktür. İslam kültüründeki 'ölüm anında ruhun bedeni terk etmesi' inancından doğmuştur.
Lokman ruhu Kelime Anlamı
- 1a.
► eter
"Bana biraz lavanta çiçeği, biraz limon, biraz lokman ruhu getirin."
— Osman Cemal Kaygılı
Yapay Zeka ile Lokman ruhu Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Ölümün eşiğinde ya da son anlarında insanın ruhuna verilen ad. Genellikle 'son nefes' ya da 'can çekişme' bağlamında kullanılır. Edebiyat ve halk dilinde ölümün yaklaştığına dair metaforik bir ifade olarak yer bulur. Sıkça dini ve edebi metinlerde geçse de günlük konuşmada seyrek kullanılır.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Amcası son nefesini vermek üzereyken 'Lokman ruhu' dediler.
Yazılı anlatım
Geceyarısına doğru, oda sessizliğe gömülürken, yaşlı adamın yüzünde 'Lokman ruhu' terimiyle betimlenen o sonsuz huzurun izleri belirdi.
Farklı bağlam
Cenaze töreninde imam, 'Allah rahmet eylesin, Lokman ruhu huzur bulsun' diye dualar okudu.
