Namazcı
Köken: Türkçe kökenli bir kelime olup, 'namaz' ve '-cı' ekiyle türetilmiştir. '-cı' eki, bir şeyi yapan ya da o şeyle ilişkili olan kişiyi belirtir. Kökeni İslam kültürüne dayanan ve dindarlıkla ilişkilendirilen bir terimdir.
Namazcı Kelime Anlamı
- 1a.Namazını düzenli kılan kimse
"Okul arkadaşlarından birkaçı dine bağlılık gösterir gibiydiler, büyüdüler, gene namazcı kaldılar."
— Memduh Şevket Esendal
Yapay Zeka ile Namazcı Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Dindar ya da dindarlıkla ilişkilendirilen bir kimseyi tanımlamak için kullanılan, bazen alaycı ya da eleştirel bir ton taşıyan bir terim. Genellikle namaz ibadetine özen gösteren, dindar tavırlarıyla öne çıkan kişiler için kullanılır. Söylemde bazen samimiyetsiz dindarlığı ima eden bir ima da barındırabilir.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
O adam öyle bir namazcı ki, camideki herkesi tek tek tanıyor.
Yazılı anlatım
Camideki namazcı, ezan okunur okunmaz yerinden fırlayıp abdest almaya koşardı, sanki ömrü boyunca başka bir şey yapmamıştı.
Farklı bağlam
Okulun kantininde namaz kılmak için her öğle namazında bahçeye çıkan öğrenciler, 'namazcı' olarak anılırdı.
