Övgücülük
Köken: Türkçeye Arapça kökenli 'övgü' kelimesinden türetilmiş '-cülük' ekiyle girmiştir. '-cülük' eki, bir niteliği abartılı şekilde sergileme ya da bir davranışı sürekli kılma anlamı taşır.
Övgücülük Kelime Anlamı
- 1a.
Övgücü olma durumu; övücülük
Yapay Zeka ile Övgücülük Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Kendini sürekli övme, abartılı övgülerle karşısındakini ikna etme ya da dalkavukluk etme eğilimini ifade eder. Genellikle olumsuz bir çağrışım taşır ve samimiyetsizliği ima eder. Siyasi retorikte, reklamcılıkta ya da kişisel ilişkilerde sıkça karşılaşılan bir davranış biçimidir.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
O adamın övgücülüğünden bıktım artık, sürekli kendini anlatıyor.
Yazılı anlatım
Politikacıların övgücülükle dolu nutukları, dinleyicilerin zihninde sadece boş laflar olarak kalıyordu.
Farklı bağlam
Reklamcı, ürünü satmak için müşterinin övgücülük yaptığı bir dille tanıtım yaptı.
