Rintçe
Köken: Farsça 'rind' (erdemli, olgun) kökünden Türkçeye geçmiş, '-çe' ekiyle zarf türetilmiştir. Osmanlıca ve divan edebiyatında sıkça kullanılan bir terimdir.
Rintçe Kelime Anlamı
- 1sf.
Rinde yakışan; rindane
- 2zf.
(ri'ntçe) Rint gibi, rinde yakışır bir biçimde; rindane
Yapay Zeka ile Rintçe Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Eskiden yaygın olan, bugünse edebiyat ve sanatsal metinlerde arkaik bir hava yaratmak için kullanılan bir zarf. Genellikle 'rintçe yaşamak' ya da 'rintçe gülmek' gibi kalıplarda karşımıza çıkar. Üslup olarak ağır, edebi ve biraz da alaycı bir tınıya sahiptir.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Abi, sen o kadar rintçe gülüyorsun ki neredeyse beni de gülümseteceksin!
Yazılı anlatım
Yaşlı adam, elindeki divitiyle kâğıda rintçe bir gülümseme kondurdu, sanki zamanı durdurmak istiyordu.
Farklı bağlam
Edebiyat dergisindeki bir şiirde, 'rintçe bir aşkın izleri' dizesi geçince, okuyucuların çoğu kelimenin anlamını araştırdı.
