Şirretçe
Köken: Türkçeye Arapçadan geçen 'şirret' (شِرّير) kelimesinden türemiştir. '-ce' ekiyle zarf yapılmış ve 'şirret bir şekilde' anlamını kazanmıştır. Kökeninde 'kötü huylu, hilekâr' anlamı bulunan kelime, zamanla 'kavgacı, inatçı' anlamına evrilmiştir.
Şirretçe Kelime Anlamı
- 1zf.Şirret bir biçimde
"Niye oturaktan kalktın Allah'ın cezası, diye onu şirretçe payladı."
— Sulhi Dölek
Yapay Zeka ile Şirretçe Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Kadınlar arası ya da kadın-erkek ilişkilerinde, sert, kavgacı ve inatçı bir üslubu betimlerken kullanılır. Genellikle olumsuz çağrışımlı bir ifade olup, kişinin sürekli itiraz eden, eleştiren ya da huzursuzluk çıkaran tavrını vurgular. Sıklıkla alaycı ya da küçümseyici bir tonla karşımıza çıkar.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Ablam hep şirretçe konuşur, bir şeyi beğenmezse ortalığı ayağa kaldırır.
Yazılı anlatım
Kadın, kocasının her sözüne şirretçe karşı çıkarak, evin huzurunu bozmayı adeta bir zevk haline getirmişti.
Farklı bağlam
Toplantıda müdürün önerisine şirretçe itiraz eden çalışan, sonunda herkesin gözünde 'problemli kişi' imajı kazandı.
