Talebe

Köken: Arapça 'ṭalaba' (طَلَبَ) kökünden gelen 'tālib' (طَالِب) kelimesinden türemiştir. Türkçeye Arapça ya da Farsça aracılığıyla geçmiş, 'isteyen, arayan' anlamını taşır. Osmanlıcada 'öğrenci' karşılığında yaygınlaşmıştır.

Talebe Kelime Anlamı

Köken: Arapça ṭalebe
  1. 1
    a.

    ► öğrenci

    "Eski talebesi hakkında da söylemediğini bırakmamakta."

    — Necip Fazıl Kısakürek
Birleşik Sözler

Yapay Zeka ile Talebe Analizi

Yapay Zeka Sözlük

Eskiden yaygın kullanılan, bugünse daha çok resmi ve tarihsel metinlerde karşımıza çıkan bir kelime. 'Öğrenci' teriminin yerini modern Türkçede almış olsa da, 'talebe' kelimesi özellikle İslami eğitim kurumlarıyla (medrese) ve Osmanlı dönemine ait metinlerde sıkça geçer. Günlük dilde nadiren kullanılır; yerine 'öğrenci' tercih edilir.

Dikkat: Yanlış kullanım

Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.

Günlük konuşma

Eski hocalarımızın anlattığına göre, medreselerde talebeler sabah namazından önce derslere girermiş.

Yazılı anlatım

O yıllarda, talebelerinin gönlünde taht kurmuş bir hoca, sabahın ilk ışıklarıyla dershanesine adım atardı.

Farklı bağlam

Dergi ilanında, 'Talebe aranıyor' başlığı altında, gençlerin katılabileceği bir kursa yer verilmişti.

Talebe Hakkında İlginç Bilgiler

Karakter sayısı
6
İlk / son karakter
t → e
Ters yazılış
ebelat

Talebe Mors Alfabesi

- .- .-.. . -... .
Boşluklar / ile gösterilir.

Talebe İşaret Dili

t işaret dili (parmak alfabesi)a işaret dili (parmak alfabesi)l işaret dili (parmak alfabesi)e işaret dili (parmak alfabesi)b işaret dili (parmak alfabesi)e işaret dili (parmak alfabesi)