Telaffuz

Köken: Fransızca *prononciation* kökenli olup, Latince *pronuntiatio* (seslendirme) kelimesinden türemiştir. Türkçeye bu haliyle geçmiş ve sesletim anlamını kazanmıştır.

Telaffuz Kelime Anlamı

Köken: Arapça telaffuẓ(l ince okunur)
  1. 1
    a.

    Kelimenin ses, hece, ton ve vurgu bakımından söylenişi; sesletim, söyleyiş, artikülasyon

    "Bir, bebek telaffuzunu taklit etmediğiniz eksik."

    — Reşat Nuri Güntekin

Yapay Zeka ile Telaffuz Analizi

Yapay Zeka Sözlük

Dilin sesli unsurlarını doğru ve anlaşılır şekilde aktarma yeteneğini ifade eder; hem bireysel hem de toplumsal iletişimde önem taşır. Konuşma becerisinin temelini oluştururken, yabancı dil öğreniminde ve telaffuz hatalarının düzeltilmesinde sıkça gündeme gelir. Resmi ortamlarda dikkat edilmesi gereken bir unsur olarak da öne çıkar.

Dikkat: Yanlış kullanım

Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.

Günlük konuşma

Adamın telaffuzu öyle bozuk ki, ne dediğini anlamak neredeyse imkansız.

Yazılı anlatım

Yazar, karakterlerinin telaffuzundaki inceliklerle onların kültürel geçmişlerini de yansıtıyordu.

Farklı bağlam

Dil kursunda telaffuz derslerinde ayna karşısında dudak hareketlerini izlemek zorunlu tutuluyor.

Telaffuz Hakkında İlginç Bilgiler

Karakter sayısı
8
İlk / son karakter
t → z
Ters yazılış
zuffalet

Telaffuz Mors Alfabesi

- . .-.. .- ..-. ..-. ..- --..
Boşluklar / ile gösterilir.

Telaffuz İşaret Dili

t işaret dili (parmak alfabesi)e işaret dili (parmak alfabesi)l işaret dili (parmak alfabesi)a işaret dili (parmak alfabesi)f işaret dili (parmak alfabesi)f işaret dili (parmak alfabesi)u işaret dili (parmak alfabesi)z işaret dili (parmak alfabesi)