Uyuntu
Köken: 'Uyuntu' kelimesi, 'uyumak' fiilinden türetilmiş olup, 'uyuşukluk' anlamını taşıyan bir sıfat olarak Eski Türkçe kökenlidir. Zamanla 'kişiliksiz' ya da 'bağımsız olmayan' anlamlarını da kazanmıştır.
Uyuntu Kelime Anlamı
- 1sf.ağz.
► uyuşuk
"Böyle iftiracı, ahlaksız, uyuntu, serkeş herif acaba nerde görülmüştür?"
— Cevdet Kudret - 2mec.
Onun bunun ardına takılan, kişiliksiz olan
Yapay Zeka ile Uyuntu Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Genellikle olumsuz bir çağrışımla kullanılan, tembel, hareketsiz ya da kişiliksiz davranışları nitelemek için tercih edilen bir sıfat. Sıkıcı, durgun ortamlarda ya da insanlar hakkında alaycı bir üslupla dillendirilir. Yaygınlığı azalmış, daha çok yerel ya da eski kullanımlarda karşımıza çıkar.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Ders çalışmak yerine uyuntu bir şekilde televizyon izliyordu.
Yazılı anlatım
Oturduğu yerde, pencereden dışarıyı seyrederek uyuntu bir şekilde geçirdi bütün öğleden sonrayı.
Farklı bağlam
Sınıfta uyuntu davranışları nedeniyle öğretmenin sürekli uyarılarına maruz kalıyordu.
