Üzgülü
Köken: ‘Üzgülü’, Türkçeye ‘üzmek’ fiilinden türeyen bir sıfat olarak girmiştir. Kökeni Eski Türkçe ‘uz-*’ (acı, keder) köküne dayanır; Moğolca ve diğer Türk dillerindeki benzer formlarla ilişkilidir. Belirsiz bir geçmişe sahip olsa da, Anadolu ağızlarında ‘üzgün’ün varyantı olarak yaygınlaşmıştır.
Üzgülü Kelime Anlamı
- 1sf.
► eziyetli
Yapay Zeka ile Üzgülü Analizi
Yapay Zeka Sözlük
‘Üzgülü’ kelimesi, genellikle acı verici, sıkıntılı ya da zorlu durumları betimlemek için kullanılır. Halk dilinde ‘eziyetli’ye göre daha seyrek rastlanır; çoğunlukla duygusal ya da fiziksel ızdırap içeren olayları anlatırken tercih edilir. Üslup olarak sert ve dramatik bir tona sahiptir, bu yüzden edebi metinlerde ya da samimi konuşmalarda daha çok yer bulur.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
O kadar üzgülü bir haber aldım ki, bütün gün eve kapanıp ağladım.
Yazılı anlatım
Karanlık odada, yüzünde derin bir üzgülü ifadeyle oturan adam, yılların yükünü omuzlarında taşıyordu.
Farklı bağlam
Üzgülü bir bekleyiş içindeydi, hastane koridorunda saatlerce koltuğunda oturup kapıya baktı.
