Zanaatçı
Köken: Arapça kökenli 'san'at' (صَنْعَة) kelimesinden türetilmiştir. '-çı' ekiyle meslek sahibi anlamı kazanmış, zamanla 'zanaatkâr' olarak da kullanılmıştır. Türkçeye Farsça aracılığıyla geçmiştir.
Zanaatçı Kelime Anlamı
- 1a.
Belli bir zanaatla uğraşan, bir zanaatı meslek edinen emekçi; zanaatkâr, artizan
Yapay Zeka ile Zanaatçı Analizi
Yapay Zeka Sözlük
El emeğine ve ustalığa dayalı meslekleri icra eden, genellikle geleneksel yöntemlerle çalışan kişileri tanımlar. Hem somut zanaatları (örn. demircilik, marangozluk) hem de sanatsal el işçiliğini (örn. kuyumculuk, seramik) kapsar. Günümüzde 'zanaatçı' terimi, otantik ve kaliteli üretime vurgu yapan bir imajla da kullanılır.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
Ahmet Usta, elinde çekiçle demir döküyor, gerçek bir zanaatçıydı.
Yazılı anlatım
Atölyenin loş ışığında, yaşlı ustanın elleri titreye titreye ahşabı yontması, yüzyılların zanaat geleneğinin canlı bir kanıtıydı.
Farklı bağlam
Pazar yerindeki seramikçinin fırınında pişen kâseler, yerli malı zanaatçının emeğinin somut bir ürünüydü.
