Namuslu
Köken: 'Namus' kökünden türeyen '-lu' ekiyle oluşturulmuş bir sıfat. Arapça kökenli 'namus' ( dürüstlük, iffet) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. '-lu' ekinin eklenmesiyle 'namus sahibi' anlamı pekiştirilmiştir.
Namuslu Kelime Anlamı
- 1sf.
Ahlak kurallarına uygun olarak davranan; namuskâr
"Benim babam namuslu bir vatanperverdi."
— Aka Gündüz - 2tkz.Olması gerektiği gibi
"Sallanma, git bana namuslu bir kahve pişir."
— Memduh Şevket Esendal
Yapay Zeka ile Namuslu Analizi
Yapay Zeka Sözlük
Toplumda güvenilirliği ve dürüstlüğü simgeleyen bir sıfat; genellikle kişinin ahlaki duruşunu vurgulamak için kullanılır. Sert bir üslupla da olsa, 'namuslu' kelimesi bazen yargılayıcı bir tonla da ilişkilendirilebilir. Yaygınlığına rağmen, modern dilde bazen 'sıkıcı' ya da 'kuralcı' anlamları çağrıştırdığı için ironik bir şekilde de kullanılabilir.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
O adam namuslu olduğundan eminim, kimseye haksızlık yapmaz.
Yazılı anlatım
Kasabanın en namuslu adamıydı; elindekini paylaşmaktan çekinmez, herkesin gönlünü alırdı.
Farklı bağlam
Mahkeme, tanıkların namuslu olduklarına dair yemin etmelerini istedi.
