Üsluplu

Köken: Türkçeye Arapçadan girmiş olan 'üsul' (usul, yöntem, yol) kökünden türemiştir. '-lu' ekiyle birleşerek 'üslup sahibi' anlamını kazanmıştır. Dilbilimsel olarak, Arapça kökenli kelimelerin Türkçede yaygınlaşmasıyla yerleşmiştir.

Üsluplu Kelime Anlamı

  1. 1
    sf.
    Üslubu olan

    "On dokuzuncu asırda aşk, ömrünü üsluplu salonlarda geçirir oldu."

    — Falih Rıfkı Atay

Yapay Zeka ile Üsluplu Analizi

Yapay Zeka Sözlük

Genellikle olumlu anlamda kullanılır; birinin konuşma ya da yazma tarzının özenli, dikkat çekici ve estetik olduğunu vurgular. Resmi ortamlarda, sanatsal metinlerde ya da edebi eserlerde sıkça karşımıza çıkar. Sıklıkla 'üsluplu bir şekilde' ya da 'üsluplu bir anlatımla' kalıplarında kullanılır.

Dikkat: Yanlış kullanım

Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.

Günlük konuşma

O kadar üsluplu konuşuyor ki, her cümlesi sanki bir şiir gibi.

Yazılı anlatım

Yazarın üsluplu anlatımı, okuyucuyu hikâyenin derinliklerine çekiyor ve her kelimenin bir resim gibi canlanmasını sağlıyordu.

Farklı bağlam

Restoranın üsluplu dekorasyonu, müşterilerin dikkatini hemen çekti.

Üsluplu Hakkında İlginç Bilgiler

Karakter sayısı
7
İlk / son karakter
ü → u
Ters yazılış
ulpulsü

Üsluplu Mors Alfabesi

..--. ... .-.. ..- .--. .-.. ..-
Boşluklar / ile gösterilir.

Üsluplu İşaret Dili

ü işaret dili (parmak alfabesi)s işaret dili (parmak alfabesi)l işaret dili (parmak alfabesi)u işaret dili (parmak alfabesi)p işaret dili (parmak alfabesi)l işaret dili (parmak alfabesi)u işaret dili (parmak alfabesi)