Utanış
Köken: ‘Utanış’ kelimesi, Türkçede fiil kökenli isimler yapmakta kullanılan ‘-ış’ ekiyle türetilmiştir. ‘Utan-’ fiilinden türeyen bu isim, Eski Türkçeye kadar uzanan ‘utan-’ köküne dayanır ve ‘utanma, mahcubiyet’ anlamını taşır. Kökeni belirsizdir, ancak ‘utan-’ fiilinin ‘utanç’ kökünden geldiği düşünülmektedir.
Utanış Kelime Anlamı
- 1a.
Utanmak işi
Yapay Zeka ile Utanış Analizi
Yapay Zeka Sözlük
‘Utanış’, ‘utanma’ eyleminin soyut bir sonucunu ya da durumu ifade eden nadir kullanılan bir isimdir. Gündelik dilde pek karşımıza çıkmayan bu kelime, genellikle edebi ya da felsefi metinlerde ‘utanma duygusunun kendisi’ ya da ‘utanç verici bir durumdan doğan tepki’ anlamında kullanılır. Halk arasında ‘utanma’ ya da ‘sıkılma’ kelimeleriyle karşılanır, bu yüzden dar bir kullanım alanı vardır.
Dikkat: Yanlış kullanım
Belirgin bir yanlış kullanım kaydı yok.
Günlük konuşma
‘Utanışından yerin dibine girdi, bir daha da o konuyu açmadı.’
Yazılı anlatım
‘Yazar, kahramanının içine düştüğü derin utanışın, onun edebi yolculuğunu nasıl şekillendirdiğini ustalıkla anlatır.’
Farklı bağlam
‘Psikolog, hastasının sürekli yaşadığı utanışın altında yatan travmayı deşifre etmeye çalışıyordu.’
